आश्रूंच्या या धारा
✍️ कवी: सोमेश्वर सिरसाट
या सागराच्या लाटा
छेदिती काळजाला
माझ्या आश्रूंच्या या धारा
शोधीती पावसाला
फाटल्या रानाला
शब्द फुटलेला
पावसाच्या वाटेवरी
डोळा हा दिपलेला
झोपडीच्या माझ्या दारी
आहे सावकार बसलेला
सोमनाथ या कथेला
प्रश्न हा पडलेला
सरकार झोपलेला
डाव संपलेला
आवसाच्या या राती
डोळा हा मिटलेला
आसा-कसा हा माझ्या
जीवनाचा खेळ झाला...
सावलीही साथ सोडी
आजच्या या प्रसंगाला
या सागराच्या लाटा
छेदिती काळजाला
माझ्या आश्रूंच्या या धारा
शोधीती पावसाला...
टिप्पण्या
टिप्पणी पोस्ट करा