📝 कविता संग्रह “फुटलेला आरसा : समाजाचं विद्रूप वास्तव” जर माझे हे शब्द तुमच्या मनातल्या वेदनेला भिडले, तर नक्की शेअर करा. 1️⃣ इन पुढारीयोंसे यारो जरा रहना बचके जळत्या सरणाचेही हे तोडतात लचके फायदा होत नाही तुम्ही जिवंत असून मग धंदा करतात तुमचे कफन विकून अहो वाघाला सांगते, वाघाची मावशी गल्लो गल्ली चर्चा ही होते दर दिवशी अन् भ्रष्टाचार आता हा वाढला किती मांजरीला झाली हो ती उंदराची भीती हिजड्यांच्या हवेलीत, ते लपले आता सोशल मीडियावर ही व्हायरल कथा — सोमेश्वर सिरसाट ✍️ 2️⃣ आरोपी सांगा कोण आहे रे निर्दोषांच्या खुनाचा, माणुसकीचा घेतला बळी, झरा वाहतो रक्ताचा! आजही घुमतो आहे इथे रे, हा आवाज भ्रष्टाचाराचा, लावू नकारे जखमां वरती मलम तुमच्या हमीचा! सत्य ओरडत उभं हे दारी, न्याय कुणाच्या पक्षाचा? — सोमेश्वर सिरसाट ✍️ 3️⃣ झाले भरा भर पुढारी गल्लीत आता आमच्यासाठी झटणारा एक पाहिजे मी वादे करणारे रोज हजारो पाहतो प्रश्न सोडवणारा फक्त एक पाहिजे — सोमेश्वर सिरसाट ✍️ 4️⃣ भेड़िए अब जंगल में नहीं, संसद में पाए जाते हैं, ज़बान पे सेवा, हाथों में सौदे सजाए जाते हैं। खा...
“ही कविता नसून आजच्या परिस्थितीचं वास्तव चित्र आहे.“क्रांती शब्दात नाही… विचारात असते.“ही लोकशाही आहे का हुकूमशाही? मी क्रांतीच वादळ मला नाही कसला नेम मनगटात शिवबा माझ्या डोक्यात भीम सावलीच्या खुनाचा आता घेतोया शोध माय बाप जनतेला कधी होईल तो बोध रोजगार सारा आता कॉन्ट्रॅक्ट वर गेला ट्राफिक वाला ही यांनी प्रायव्हेट केला मग हळूहळू बसचा ही तो नंबर आला रेल्वेचा मालक म्हणे तो अडाणी झाला शिक्षण आता बाजारी विकाया लागले अन् सरकारी शाळा बंद कराया लागले नोकरीच्या आशेने आता फिरतोय तरुण नुसता पैसा कमवता तुम्ही फॉर्म भरून पिकवणारा शेतकरी भाव तुम्ही लावता युरिया बरोबर तुम्ही सुफलाही विकता ही लोकशाही म्हणूकी हुकूमशाही सांगा अन् काय काय विकायच राहील ते सांगा सोमेश्वर सिरसाट...✍️