मुख्य सामग्रीवर वगळा

Dr.babasaheb ambedkar


भारतीय घटनेचे शिल्पकार महामानव प.पुज्य विश्वभूषन क्रांतीसूर्य  विश्वरत्न डॉ.बाबासाहेब अंबेडकर यांना ञिवार अभिवादन. 
१४एप्रिल १८९१ रोजी.आई भिमाईच्या पोटी ,१४ तारखेला,१४ वे रत्न  आले जन्माला.
आठवन करा त्या इतिहासाची 
स्वतंञ पुर्व काळाची.
भारतावर हुकूमत होती,
इंग्रज सरकाराची .
भारतीय लोक इंग्रजांचे गुलाम होते.
आणि त्या काळामध्ये 
हे दलित गुलामांचेही गुलाम होते.
आणि त्याच गुलामीची जंजीर तोडण्यासाठी एक शोला 
भडकला होता.एक ज्वालामुखी कडकला होता.
तोच तर हा भिम रामजी अंबेडकरांचा बेटा होता.
रामजी बाबा लष्करात सूभेदार होते. बाबासाहेबांनी खूप शिकावे ,मोठे व्हावे ,विद्ववानाच्या रांगेमध्ये आग्रेसर राहावे.अशी रामजी बाबांची मनापासून इच्छा होती. त्या काळामध्ये असलेली जीतीयता,रूढी परंपराआणि मनुवाद्यांचे षडयंञ यामूळे जगन असाह्य झाल होते.गळ्यात मडके आणि पाठीला झाडू यांमूळे  ञस्त असलेल्या 
या दलितांना गुलामगीरीतून मुक्त करावे ,असे रामजी बाबांना वाटत होते. बाबासाहेब शाळेत जात असतांना त्यांना वर्गाच्या बाहेर बसावे लागत असे .
शाळेत पिण्याच्या पाण्याची सोय होती, पण बाबासाहेबांसाठी नाही जेव्हा एखादा security त्यांच्या हातावर पाणी टाकायचा तेव्हा त्यांना पाणी मिळे.
आमची सावली जरी अंगावर पडली तरी यांना विंटाळ व्हायचा आणि तो कशाने जात होता.. हे तर तुम्हाला माहीतच आहे. 

आमची सावली जरी 
अंगावर पडली तरी 
यांना विंटाळ व्हायचा 
आम्ही सार्वजनीक
ठीकानी पिलो की
यांना विटांळ व्हायचा 
लाचारीची पण हद्द असते.
जेव्हा एका दलित शिक्षकाने
यांना शिक्षण दिले 
 तेव्हाही यांना विंटाळ झाला नाही.
जेव्हा एका दलित डॉक्टराने यांचा उपचार केला 
तरीही यांना विंटाळ झाला नाही.
जेव्हा भिमराव यांचा जावई 
झाला तरी पण यांना विंटाळ.... झाला नाही.
तिरंगा झेंड्यावर अशोक चक्र झळकवल तरी यांना विंटाळ झाला नाही.... 


बडोद्याची नोकरी सोडावी लागली, केवळ जाती मुळे.
गाडीवानाने गाडीच्या खाली उतरून दिले, केवळ जाती मुळे.
म्हशी भादरनारे वारीक बाबासाहेबांची कटीन करत नव्हते, केवळ जाती मुळे.

बाबासाहेब शाळेत असतांना घडलेला एक प्रसंग सांगतो.
  ...गणिताचा तास चालू होता.
शिक्षकांनी एक गणित फळ्यावर सोडवून दाखवले व दुसरे गणित फळ्यावर लिहले व मूलांना विचारल कोन सोडवून दाखवेल.
सर्व वर्ग शांत झाला होता.
कारण ते गणित कोनालाच सोडवता येत नव्हते,
भिवाने फक्त हात वर केला होता शिक्षकाला 

विचारले मी सोडवून दाखवू म्हटल  आणि 
भिवा फळ्या कडे जाउ लागला.
भिवा फळ्या कडे जात होता तोवर,दोन चार ब्राम्हणांची टवाळी पोर ओरडत म्हणाली सर फळ्या मागे आमचे डब्बे आहेत, ते बाटतील
हे ऐकून भिवास खूप राग आला, पण नाईलाजाने
भिवास आपल्या जागेवर बसावे लागले. 
आणि त्यानी. त्याच वेळेस निश्चय केला
मी माझ्या समाजास या गुलामगिरीतून मुक्त करील,
 जो पर्यंत मी माझ्या  समजाला या अन्यायातून मक्त करणार नाही  तो पर्यंत मी शांत  बसनार नाही.
आणि मी त्यासाठी खूप शिकेन. त्यांची जीद्द,परीश्रम रामजी बाबांची ईच्छा आणि रमाईची लाभलेली साथ यामुळेच ते एवढे शिक्षण घेऊ शकले.

आणि  म्हणूनच म्हणतो.
पेट्रोल पंपांवर काम करणारा अंबानी करोडपती झाला
क्रिकेट चा खेळाडु सचिन क्रिकेट चा देव झाला.
चहा  विकणारा मोदी  
देशाचा  पंतप्रधान झाला.
पण वर्गाच्या बाहेर बसून शिकणारा बाबासाहेब  या देशाचा  शिल्पकार झाला.....


बाबा तूमच्या जन्माने उजळले 
सारे आसमान...
जातीचे माळभ गेले निवळून
घटनेचे तूम्ही शिल्पकार..
दलितांना दिलात तूम्ही आकार
आज झाले आहे
स्वन्प साकार
तिमीरातून तेजाकडे
तेजाकडून प्रगतीकडे
प्रश्न आज उलगडले 
बाबा केवळ आपन होतात म्हणून 
हे सारे घडले.......


महाडचा इतिहास आहे आजूनही  ताजा

त्या काळ्या रामाची बंद केली बाधा 
लिहली घटना अशी  तीचा झाला सगळीकडे गाजावाजा

आहे विश्वात नंबर वन भिमराव माझा....

खूप मोठ्ठा आहे बाबासाहेबांचा इतिहास पण नंतर भेटू आणि मनसोक्त बोलू 
जय भिम
भिम सैनिक 
                  Someshwar Sirsat.

टिप्पण्या

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

सांग ना ग पिल्लू...

    गीत सांगना ग पिल्लू.....                           गीतकार :- सोमेश्वर सिरसाट तुला सोनू मोनु जानू  आता कुठवर म्हणायचं सांगना ग पिल्लू.......  कधी लगीन करायचय चढली प्रेमाची धुंदी आली धंद्यात मंदी तू भेटली थेटर मधी घरी सांगून गेली चंदि लपून छपून ग जानी आस कुठवर भेटायच सांगना ग पिल्लू...... कधी लगीन करायचय मर्द गडी असा रंगला बांधला दीलामधी बंगला जीव तुझ्यातच दंगला जोडा शोभल ग चांगला चौकमधी तुझ्या माझ्या लग्नाच बॅनर लावायचय.... सांगना ग पिल्लू...... कधी लगीन करायचय लय खाऊ नको भाव  सांगे सोमनाथ राव गान वंसाच लाव तवा नाचल सारा गाव डिजेच्या ताला वरती आज मलाबी नाचायचय सांगना ग पिल्लू..... कधी लगीन करायचय

Aaino Ke Shahar Mai || आईनों के शहर में || Someshwar Sirsat

    आओ लेकर के चला हूं में सबको आईनों के शहर में इंसान समझते हैं जो खुदको उन्हें आईना दिखानें  और चलते फिरते देखे हैं मैंने मुर्दे यहां जहां पर अब मुझे यहां कोई  इंसान नजर नहीं आता   अन्याय को सहना ये इंसान का लक्षण नहीं होता और मुर्दों को इस बात का कुछ असर नहीं होता मैं उन मुर्दों को उनकी चला हूं सूरत को दिखाने इंसान समझते हैं जो खुदको उन्हें आईना दिखानें  और भेड़ियों को देखा मैने जब नेता के भेस में देश को लुट रखा इन्होंने अब खादी के भेस में उन भेड़ियों को चला हूं उनका ही तारुख कराने  इंसान समझते हैं जो खुदको उन्हें आईना दिखानें   सोमेश्वर सिरसाट...                                            

गजब दुनिया

सोच मै डुबा हूं ! गजब ये दुनिया की रफ्तार देखकर ! दौलत धुंड रहे है ! इंसानियात छोडकर !         और भगवान धुंड रहे है माँ बाप छोडकर !

Tu hi jindagi meri sad song / तू ही जिंदगी मेरी

Tu hi jindagi MERI. तू ही ज़िंदगी मेरी   गीत :- Someshwar Sirsat तुझे ही तो, चाहा है, दिलसे तू ही है, बंदगी मेरी तुझे तो मांगा है रबसे तू ही है आशिकी मेरी तुझ बिन मै जिऊ कैसे तू ही तो है जिंदगी मेरी सही ना जाए ये अब तो ये तड़प बेचैन रातो की मुझे पागल बना देगी तू चाहत हैं मेरे दिल की बस तुझे ही तो चहता हूं तू ही तो है सादगी मेरी सारी खुशियां मिले तुझको तू मलीका है ख्वाबों की चाहे जो भी सजा दोगी ख्वाइश तुमको पाने की जनाजे को अब मेरे कभी ना जरूरत होगी तेरी   पागल थी जो ना समझी तेरी इस दिल चाहत को छोड़के ना जावो मुझको अभी तो जाना है तुझको तेरी हर मन की ख्वाइश  को कर दूंगी मै   अब पूरी

Someshwar sirsat image

Someshwar sirsat

नजर

नजरेला नजरेची लागली नजर काळजाला माझ्या ही भिडली नजर शर्मेने झुकते तर सन्मानाने उठते ही नजर वार नजरेवर नजरेने करते ही नजर भल्या भल्या शस्ञाला फेल करते ही नजर जेव्हा प्रेमाच्या मैदानी लढते ही नजर कभी हसाती है ! तो कभी रूलाती है नजर खेल नजरोका जाने वही नजर ! आखो ही आखो मै जाने क्या कह जाती है ! बिना कुछ बताये सब कह जाती है! भाषा ओ नजरो की जाने वही    ...नजर

Image Someshwar Sirsat

           Image Someshwar Sirsat

वंदन माझे बा भीमाला

    पहिली धडक चवदार तळ्याला    खुले केले काळ्या रामाला      जीवदान दिले गांधीला      माणूसपण दिले माणसाला       सविधान दिले भारताला    त्रिवार हे वंदन बा भीमाला

आश्रुंच्या धारा

या सागराच्या लाटा छेदिती काळजाला माझ्या आश्रुंच्या या धारा शोधीती पावसाला फाटल्या रानाला शब्द फुटलेला पावसाच्या वाटेवरी डोळा हा दिपलेला झोपडीच्या माझ्या दारी आहे ...